Veri merkezi nedir?

Veri merkezi nedir sorusunun kısa cevabı şu: veri merkezi (İngilizce datacenter ya da data center), sunucuların, depolama sistemlerinin ve ağ cihazlarının kesintisiz çalışması için gereken enerji, soğutma, internet bağlantısı ve fiziksel güvenliğin tek bir tesiste, yedekli olarak sağlandığı yapıdır. Web siteleri, e-posta, ERP ve mobil uygulamalar bu tesislerdeki sunucularda çalışır.

Bir web sitesini açtığınızda, bir e-postayı gönderdiğinizde ya da banka uygulamasından havale yaptığınızda isteğiniz büyük ihtimalle bir veri merkezindeki sunucuya ulaşır. Aramalarda bitişik "verimerkezi" olarak da yazılan bu tesisleri sıradan bir binadan ayıran şey, içindeki bilgisayarlar değildir. Asıl fark, o bilgisayarların hiç durmadan çalışabilmesi için kurulan yedekli altyapıdır.

Bir veri merkezi birkaç kabinlik bir salondan onlarca megavatlık kampüslere kadar her ölçekte olabilir. Ölçek değişse de mantık aynıdır: şebeke elektriği kesilse, bir klima arızalansa ya da bir fiber hat kopsa bile sunucular çalışmaya devam etmelidir.

Bir veri merkezi nasıl çalışır?

Veri merkezini birbirine bağlı dört katman olarak düşünmek işi kolaylaştırır: güç, soğutma, ağ ve güvenlik. Bu katmanlardan biri zayıfsa diğerlerinin ne kadar iyi olduğu pek bir şey değiştirmez. Mühendislik açısından bir tesisin kalitesi, en zayıf halkasının kalitesidir.

Güç: kesintisiz enerji zinciri

Şebeke elektriği önce trafo ve ana dağıtım panolarına, oradan UPS (kesintisiz güç kaynağı) sistemlerine gelir. Şebeke kesildiği anda UPS bataryalardan beslemeyi devralır ve jeneratörler devreye girene kadar geçen boşluğu kapatır. Otomatik transfer sistemi, şebeke dönmediğinde yükü jeneratöre aktarır; sunucu bu geçişi hiç fark etmez.

İyi tasarlanmış tesislerde kabinler A ve B olarak iki ayrı enerji hattından beslenir. Çift güç kaynaklı bir sunucu iki hatta da bağlanır; hatlardan birinde bakım ya da arıza olduğunda diğerinden çalışmaya devam eder. Yedeklilik genellikle N, N+1, N+2 ve 2N gibi ifadelerle anlatılır: N yükü taşımaya yeten ekipman sayısıdır, N+1 bir yedek, N+2 iki yedek, 2N ise tamamen ikinci bir sistem demektir.

Soğutma: ısıyı kontrollü biçimde uzaklaştırmak

Sunucuların tükettiği elektriğin neredeyse tamamı ısıya dönüşür. Bu ısı uzaklaştırılmazsa donanım önce kendini yavaşlatır, sonra arızalanır. Modern salonlarda kabinler sıcak ve soğuk koridor düzeninde dizilir: sunucular ön yüzden soğuk havayı çeker, arka yüzden sıcak havayı atar. İki hava akımı birbirine karışmadığında soğutma hem daha öngörülebilir hem de daha verimli olur.

Soğuk koridor sıcaklığı genellikle 18–27°C aralığında tutulur; nem de belirli sınırlar içinde izlenir, çünkü çok kuru hava statik elektriğe, çok nemli hava yoğuşmaya yol açar. Soğutma üniteleri de güç sistemleri gibi yedekli kurulur ve sensörler salonun farklı noktalarından sürekli veri toplar.

Ağ: binayı internete bağlayan omurga

Bir veri merkezi ne kadar iyi beslenirse beslensin, bağlantısı zayıfsa işe yaramaz. Tesise farklı operatörlerin fiberleri, mümkünse farklı güzergâhlardan girer. Bu hatlar çekirdek yönlendiricilere ve anahtarlara, oradan da kabinlere dağıtılır.

Trafik, BGP protokolüyle birden fazla taşıyıcı arasında yönetilir. Bir operatörde sorun çıktığında rotalar otomatik olarak diğerlerine kayar. İnternet değişim noktalarına (IX) doğrudan bağlantı ve yurt dışı transit kapasitesi, son kullanıcının hissettiği gecikmeyi doğrudan belirler.

Güvenlik: fiziksel ve dijital koruma

Fiziksel güvenlik katmanlı kurgulanır: bina çevresi, resepsiyon, kartlı ya da biyometrik geçişler, mantrap adı verilen tek kişilik geçiş kabinleri, kilitli kabinler ve 7/24 kamera kaydı. Yangına karşı su yerine, elektronik ekipmana zarar vermeyen temiz gazlı söndürme sistemleri kullanılır.

Dijital tarafta ise ağ seviyesinde filtreleme, güvenlik duvarları ve DDoS saldırılarına karşı koruma altyapısı devreye girer. Hacimli bir saldırı tek bir müşteriyi hedef alsa bile tesisin bağlantısını doldurabileceği için bu koruma, artık temel altyapının parçası sayılır.

Veri merkezi türleri nelerdir?

Veri merkezleri kimin için kurulduğuna, ölçeğine ve iş modeline göre ayrılır. Aynı işletme bunların birkaçını aynı anda kullanabilir; örneğin çekirdek sistemlerini colocation tesisinde tutarken bazı iş yüklerini buluta taşıyabilir.

TürKimin içinÖne çıkan özellik
Kurumsal (enterprise)Tek bir kurumKurum kendi ihtiyacına göre kurar ve işletir
ColocationBirçok müşteriAlan, enerji ve bağlantı kiralanır; donanım müşterinindir
HyperscaleBüyük bulut ve internet şirketleriÇok büyük ölçek, yüksek otomasyon
EdgeGecikmeye duyarlı uygulamalarKullanıcıya yakın, küçük ölçekli tesisler
Operatör bağımsızEsneklik isteyen işletmelerAynı binada birden fazla operatör

Kurumsal veri merkezi

Bankalar, büyük holdingler ya da kamu kurumları kendi binalarında kendi veri merkezlerini kurabilir. Kontrol tamamen kurumdadır, ama bina, enerji altyapısı, soğutma, bakım ve uzman personel yükü de öyle. Bu yüzden birçok kurum, kendi tesisini yenilemek yerine ticari tesislere geçmeyi tercih ediyor.

Colocation veri merkezi

Colocation modelinde müşteri kendi sunucusunu getirir; tesis alan, enerji, soğutma, güvenlik ve bağlantıyı sağlar. 1U ya da 2U'luk bir yerden tam kabine veya kafes alana kadar colocation ile kabin kiralama seçenekleri, bina yatırımı yapmadan kurumsal düzeyde altyapıya erişmenin en yaygın yoludur.

Hyperscale veri merkezi

Büyük bulut sağlayıcılarının ve küresel internet şirketlerinin işlettiği, on binlerce sunucuyu barındıran tesislerdir. Bulut sunucu kiraladığınızda çoğu zaman bu tür bir tesisin küçük, sanallaştırılmış bir parçasını kullanırsınız.

Edge veri merkezi

Edge tesisler, veriyi kullanıcıya fiziksel olarak yakın işlemek için kurulan küçük ölçekli noktalardır. İçerik dağıtımı, canlı yayın, oyun sunucuları ve IoT gibi milisaniyelerin önemli olduğu işlerde merkezî tesisleri tamamlarlar.

Operatör bağımsız (carrier-neutral) veri merkezi

Tek bir telekom operatörüne bağlı olmayan, içinde birden fazla taşıyıcının bulunduğu tesislerdir. Müşteri istediği operatörden hizmet alabilir, birkaç hattı aynı anda kullanabilir ve operatör değiştirmek için sunucusunu taşımak zorunda kalmaz. Bu modelin avantajlarını operatör bağımsız veri merkezi yazısında ayrıntılı anlattık.

Veri merkezi ile sunucu odası arasındaki fark nedir?

Birçok işletmenin ofisinde bir sunucu odası vardır: birkaç kabin, bir ya da iki split klima, tek bir UPS ve genellikle tek bir internet hattı. Küçük ölçekte iş görür, ama veri merkeziyle aynı şey değildir. Aradaki fark büyük ölçüde yedeklilik ve sürekli işletmedir.

  • Enerji: Sunucu odasında UPS genellikle dakikalarla sınırlıdır, jeneratör çoğu zaman yoktur. Veri merkezinde UPS, jeneratör ve A+B hatlar birlikte çalışır.
  • Soğutma: Ofis klimaları konfor için tasarlanmıştır ve tek bir arızada oda hızla ısınır. Veri merkezinde hassas klimalar yedekli çalışır ve sıcaklık sürekli izlenir.
  • Bağlantı: Ofiste çoğu zaman tek operatör ve tek fiber vardır. Veri merkezinde farklı operatörler ve farklı güzergâhlar bulunur.
  • Güvenlik: Ofiste kapı kilidi çoğu zaman tek önlemdir. Veri merkezinde biyometrik erişim, mantrap, kamera kaydı ve gazlı yangın söndürme standarttır.
  • İzleme: Sunucu odasında bir sorun genellikle kullanıcı şikâyetiyle fark edilir. Veri merkezinde NOC ekibi 7/24 alarm takibi yapar.

Sunucu odası küçük ve kritik olmayan sistemler için hâlâ makul olabilir. Ancak kesintinin doğrudan para ya da itibar kaybı demek olduğu sistemler için ofis ortamı, en zayıf halkadır.

İşletmeler neden veri merkezi kullanır?

Bir işletmenin veri merkezine geçme nedeni nadiren tek bir başlıktır; genellikle birkaç ihtiyaç aynı anda olgunlaşır.

  1. Süreklilik: Elektrik, soğutma ve bağlantı kesintilerine karşı yedekli altyapıyı tek başına kurmak, küçük ve orta ölçekli bir işletme için ekonomik değildir.
  2. Öngörülebilir maliyet: Jeneratör, UPS ve klima yatırımı yerine alan, enerji ve bant genişliği aylık olarak ödenir.
  3. Bağlantı kalitesi: Çoklu operatör ve IX bağlantıları, ofis hattıyla elde edilemeyecek gecikme ve kapasite sunar.
  4. Güvenlik ve uyum: ISO 27001 ya da KVKK gibi gereklilikler fiziksel erişim kayıtları ve denetlenebilir süreçler ister; profesyonel tesisler bunu hazır sunar.
  5. Ölçeklenebilirlik: Yeni sunucu eklemek için ofiste yer ve enerji aramak yerine bir üst pakete geçmek yeterlidir.
  6. Odak: BT ekibi klima ve akü takibi yerine asıl işine, yani uygulamalara ve kullanıcılara zaman ayırır.

Kendi donanımınızı mı barındırmalı, sunucu mu kiralamalı yoksa buluta mı geçmeli? Bu kararın mantığını colocation, dedicated ve bulut karşılaştırması yazısında tablolar üzerinden ele aldık.

Veri merkezi seçerken nelere bakılmalı?

Bir tesisi değerlendirirken broşürdeki iddiaları değil, ölçülebilir ve yerinde görülebilir özellikleri sorgulamak gerekir. Temel kriterler şunlardır:

  • Konum, ulaşım ve binanın afet risklerine karşı tasarımı
  • Tesiste bulunan operatör sayısı ve hatların fiziksel güzergâh ayrımı
  • Güç yedekliliği (N+1, N+2, 2N) ve A+B enerji hatları
  • Soğutma mimarisi ve izleme
  • Fiziksel güvenlik katmanları ve erişim kayıtları
  • Uyulan standartlar ve belgeler (EN 50600 ve Tier standartları)
  • DDoS koruması, SLA şartları, 7/24 destek ve remote hands

Bu kriterlerin her birini İstanbul özelinde, keşif ziyareti kontrol listesiyle birlikte İstanbul'da veri merkezi seçimi rehberinde açtık.

NetDC veri merkezi hakkında

NetDC, İstanbul Bağcılar Mahmutbey'de operatör bağımsız olarak hizmet veren bir veri merkezidir. Tesise Türk Telekom, Vodafone ve GibirNet'ten ikişer adet 100G hat, fiziksel olarak ayrı güzergâhlardan girer ve toplam 600G yurt içi kapasite sağlar. Yurt dışı transit ve peering bağlantılarının toplam kapasitesi ise 7.2 Tbps'tir.

Tesis EN 50600 Avrupa veri merkezi standardına göre tasarlanmış ve işletilmektedir. N+2 yedekli güç, A+B ayrı enerji hatları, modüler UPS, otomatik jeneratör geçişi, sıcak/soğuk koridor ayrımı, NOVEC 1230 gazlı yangın söndürme ve biyometrik erişim altyapının parçasıdır; hedef %99.99 erişilebilirliktir. İstanbul'daki veri merkezi tesisimizi inceleyebilir, dilerseniz yerinde görmek için keşif ziyareti planlayabilirsiniz.